Leven, kunst en
mystiek
door
L. E. J. Brouwer
DELFT – J. WALTMAN Jr. - oorspronkelijke uitgave 1905
Precies
100 jaar geleden
schreef de toen 23-jarige
wiskundestudent Bertus
Brouwer het waarschijnlijk meest radicale, revolutionaire en
profetische boekje
ooit verschenen. Maar het werd genegeerd en doodgezwegen. In zijn
biografie van
Brouwer (alleen nog te verkrijgen in de ramsj bij
Steven Sterk,
Utrecht)
schrijft Dirk van Dalen: De inhoud van
het boekje liegt er inderdaad niet
om. Maar
wanneer men het ontdoet van de provocerende passages, blijft het
uiteindelijk
het gepassioneerde betoog van een mysticus. Echter lezers, zo die er al
waren,
werden in de eerste plaats getroffen door de aanstootgevende passages.
Leven,
Kunst en Mystiek is altijd een raadselachtig, om niet te zeggen
gęnant, werkje
geweest voor Brouwer-kenners. Het boekje is praktisch doodgezwegen. Men
was
veel te bang dat het niet zozeer de man, als wel zijn werk in
diskrediet zou
brengen.
In zijn
Introduction to Life,
Art and Mysticism (zie link onderaan bldz.) schrijft Walter P.
van Stigt: Heyting was een van Brouwer’s meest loyale
studenten; hij hield de zaak van het intuitionisme levend toen Brouwer
zich in
“stilzwijgen” terugtrok, al was het nogal nadrukkelijk. Toen ik in een
discussie in 1966 over de bibliografie van Brouwer voor het eerst gewag
maakte
van Leven, Kunst en Mystiek, leek Heyting nogal verrast en wees “dat
boekje”
als “volstrekt irrelevant” …. een jeugdzonde ….liever vergeten, van de
hand.”
Hij gaf toe dat hij het nooit gelezen had maar dat hij op de hoogte was
van de
extravagante inhoud.
Brouwer wist heel goed wat
hij schreef en was zich terdege bewust van de profetische strekking van
zijn
boekje. Al in 1903 schrijft hij aan zijn vriend Carel Adama van
Scheltema: [….] wij zijn de profeten, die, boden tussen
God en het mensdom, de ontwikkeling, het werken, de groei, de
ontbloeiing
daarvan leiden en bezielen met de dauwdruppels, die ons van de vingers
vlieten.
Zie volledige
(niet-mobiele) versie:
www.levenkunstmystiek.info